yunaas ch buu ai

Өнөөдөр яагаад ч юм нэг л урамгүйхэн өнгөрлөө. Яагаад гэдэг асуултыг тавьж хариуг нь өөрөөсөө хайгаад олсонгүй. Хэн нэгэнд гомдсон зүйл надад лав байхгүй. Тэгсэн хирнээ л... Бурмаар тэтгэхээр урмаар тэтгэ гэсэн үг байдаг даа. Ямартаа ч халуун дулаан үгийг хэзээ чбитгий харамлаарай нэгнээсээ. Ингээд  ЯРУУ НАЙРАГЧ. ТООМОЙН ОЧИРХҮҮГИЙН  УРАМ ХАЙРЛА  ШҮЛГИЙГ бичлээ..

Хүмүүс ээ, Надад урам хайрла !
Хүсэл зориг бадраах халуун дулаан үг хайрла
Анх хөлд орж байгаа алдрай жаахан хүүд
Алхаарай, алхаарай гэж дэм хайрла
Эрдэнийн үсэг хэлхэж суугаа сургуулийн жаахан охинд
Эрдэмтэй хүн болно оо, хич...

Сайн явах санааных, сайхан төрөх заяаных гэдэг. Миний бодлоор бол сайн явах санааных гэдэг яахын аргагүй үнэн юм шиг. Амьдралд өөрийн гэсэн байр сууриа олж, нийгэмд өөрийн гэсэн оргилыг буй болгохын төлөө зүтгэх, хань ижлээ зөв сонгох, үр хүүхдээ өсгөж хүмүүжүүлэх гээд энэ бүхэн нь  хувь хүний өөрийн зохион байгуулалт, ухамсраас шууд хамаарах боловч амьдралыг бүгдийг нь эхнээс дуустал нь төлөвлөх бэрх. Тийм ч учраас санаснаар болдоггүй хорвоо гэж ярьдаг байх. Гэхдээ өөрөө амьдралд илүү их хариуцлагатай хандсанаар санаснаараа хорвоог эргүүлж чадах боломж байгааг ч үгүйсгэж болохгүй. Яагаад ингэ...

Хөл хөөр үл тасрах оюутны хотхонд би амьдардаг. Энд аль хэзээнээс амьдарч, хэзээд эндээс нүүхгүй юм шиг сонин мэдрэмж үе үехэн төрдөг. Хавар болохоор энд урьд урьдынхаас илүү сайхан байдаг ч заримдаа бүр залхаж үхмээр... Хос хосоороо алхах залуус, цонхны доороос нэгнээ дуудах хөвгүүд, жижигхэн талбай дээрээ хөлсөө дуслуулан сагс тоглох тэднийг харахаар эргээд оюутан болохыг эрхгүй хүсэх юм. Түрүүн яагаад залхаж үхмээр гэж бичсэн гээч? Ерөнхийдөө үдэш болохоор энд сайнаасаа саар нь илүү харагдаад байдаг юм. Хоёр хөл дээрээ тогтож ядах 20 ч хүрээгүй банди нар, хажуугийн байшингийн булан руу хээв...

Их Монгол улсын 800 жилийн баярын дуулиан одоо сураг тасарч байх шиг. 800 жилийн ойд зориулж бүтээлээ гээд хэлчихээр дорвитой юм нэг ч үлдсэнгүй. Харамсалтай. Томоос том хүрэл хөшөө хүндэтгэлийн өргөө. их хурлын "ухаантай" толгойнууд хүртэл 17 тэр бумаар боссон тэр өргөөнөөсөө ичиж байгаагаа хэлээд авсан. Тэртээ тэргүй дотроосоо өтсөн төрийн том толгойтнуудаас юм хүлээгээд нэмэргүй гэдгийг ард түмэн хэнээр ч хэлүүлэлтгүй мэдэж байгаа. Тэгээд нөгөө урлаг соёлынхоо хэдтэй нийлж байгаад ганц сайхан Чингис хааныхаа тухай кино хийгээд орхиё гэсэн яалаа. Одоо болтол сураг ажиг алга. Хандив цуглуулаа...

Миний блогийг хэн нэгэн зочин их л анхааралтай уншиж. Тэрхүү уншигч маань суут ухаантан бололтой. МИний үзэл бодол хүсэл мөрөөдөл тэр хүнд огтхон ч хамаагүй атал элдэв үгээр л намайг доромжилж эцэст нь элгээ хөштөл инээсэн юм шиг байна. Хоосон мөрөөдөгч, чалчаа, авгай гээд л бичиж өгч дээ хөөрхий. Гэхдээ би доллар биш шүү дээ. Намайг хараад хэн ч инээх албагүй, би бүгдэд таалагдах ч албагүй. Миний бичсэн зүйл зөвхөн миний л бодол санаа. Дотроо хадгалж явдаг чин сэтгэлийн минь үг. Хүн бүгд над шиг байх албагүй. Нэг хүний үгнээс болж би өөрийгөө өөрчлөх ч ёсгүй.  Үзэл бодлыг минь даган дуурайх, ...

Энэ дэлхий дээр онцгой зүйл олон байдаг ч би энгийн бүхэнд дуртай.  Том дэлгүүр, брэндийн хувцас, үнэтэй хоол энэ бүхэнд шунан дурлах намайг татах юу ч үгүй. Гадаа гудамжаар алхах олон мянган хүмүүсийн нэгэн адил байхыг хүснэ. Бусдаас онцгойрч содон байх хүсэл хэн нэгэнд байдаг л байх. Хоёр идэхгүй, хоосон хонохгүй байх л бүхнээс эрхэм. Аз жаргалыг зүрхнээсээ эрж хайж, түүнийгээ олж, ганцхан өрөө ч гэсэн өөрийн гэртээ ширээ тойрон найзуудтайгаа бужигнах хамгийн сайхан. Үнэтэй ресторанд чамин зоог барьлаа гээд миний нөхөрлөлийн үнэ цэнэ нэмэгдэнэ гэж үү? Үгүй л байх. Дуртай хөгжмөө сонсож, тухт...

Аавынхаа дэргэд би тайвшрал, тайтгарыг олж алаг хорвоод хүн болж төрсндөө баярлаж бахдаж байх шиг. Хүний төрсөн эцэг эх гэдэг өрнөөс өмөрч унасан үр хүүхдийнхээ төлөө гал, усруу орохоос ыуцахгүй өгөөмөр ертөнц. Гэхдээ бид чинь тэр болгон аавыгаа гээд байдаггүй. Аав минь биднийг далдхан хайрладаг шиг бид ч аавыгаа зүрхэндээ хайрладаг юм шиг. Унахдаа хүртэл "ээжээ" гэж, уулга алдана, уйлахдаа ээжжээрээ нулимсаа арчуулна, холоос ээжийгээ санаж байна гэж хүнд ярина. Гэвч аав гэдэг орон зай дандаа зүрхний гүнд уул шиг дүнхийгээд нөмөртөө биднийг хорогодуулах гэж даллан даллан байдаг.  Аавынхаа дэрг...

Харанхуйн дундаас ганцхан лаа асаад намайг чиглэн ирж яваа мэтээр зүүдэнд минь ирж буй тэр зөн совин юу юм бол. Өөрийгөө дэндүү нийгмээс тусгаарлагдаж байгаа юм болов уу? Тэгээд л зүүдэндээ хүртэл ганцхан ширхэг зүйлийг хардаг болоод байгаа юм биш гэж хүртэл өөрийгөө хардлаа. Үгүй байхаа. Хэдийгээр би түр хугацаагаар гэртээ хүүгээ харж байгаа ч гэсэн телевиз, радио, интернэт гээд аль болох л уйдах, ганцаардлах завгүй байхыг хичээж байна. Гэвч хүн гэдэг нийгмийн бас сэтгэлийн амьтан юм болохоор нүүр нүүрээ харж суугаад юу ч хамаагүй дэвэн дэлхийн хамаг бүхнийг уудлан ярьж түүнээсээ таашаал авч ...

Чинийхээ дэргэд сэрэх дуртай

Чимээ анирдан зогсох дуртай

Чихэн дээрээ үнсүүлэх дуртай

Чимэг зүүлтгүй өмнө чинь би зогсох дуртай

Надад хайртайг чинь мэдрэх дуртай

Нам гүмхэн зогсох дуртай

Найз минь гэж дуудуулах дуртай

Насаараа хамтдаа гэж итгэх дуртай

Санасан гэж чамдаа бас хэлэх дуртай

Санаашраад чамайгаа хүлээх дуртай

Сэм сэмхэн санаа алдах дуртай

Сайхан чамдаа үнсүүлэх дуртай

Итгэлийг минь даадагт чинь хайртай

Инээмсэглэсэн царайд чинь хайртай

Хорвоод ганцхан минийх гэдэгт чинь хайртай

Хонгор минь би чамд хайртай

...

Манай байраар нэг жоом гүйлдээд нэг хэсэг аймаар байсан, устгал хийлгээд одоо овоо гайгүй болсон. Харин монгол төрд маань л шимэгч хорхой пиг дүүрээд устгал хэрэг болоод байх шиг. Тос дотроосоо өтвөл.. Дээдэс нь суудлаа олохгүй бол... гэсэн мэргэн үг олон байдаг ч гэсэн саарал ордонд суугаа "төрийн жоомнууд" тэр үгийг ямар утгатай юу гэснийг ч бодох сөгөөгүй өөрийнхөө халаасруу хэнтэй нийлж, хүний нүднээс далдуурхан хэдэн төгрөг халааслах вэ? л гэж өдрийн бодол, шөнийн зүүд болж байдаг байхаа даа. Бодохоос бүр дургүй хүрчихлээ. Тэглээ гээд яах ч юм, Саарал ордонд устгал хийх эрх надад алга. Ху...

Ханийхаа дэргэд эхнэр нь, хүүхдүүдийнхээ хажууд ээж нь, аав ээжийнхээ сайн охин нь байхсан гэж чин сэтгэлээсээ хүсна. Эр хүн гэдэг заримдаа хүүхэд шиг санагдаж, ихэр татан уйлаасай гэмээр тийм л царайг гаргадаг "өрөвдөлтэй" ертөнц. Хар нялхаасаа л тэд минь охидоос илүү байх гэж хичээж, ээж аавынхаа "чи эр хүн, уйлж болохгүй" гэсэн угэнд хатуужиж ирсэн хүмүүс. Охин хүүхэд л их сургуульд суралцагь хүү яах вэ? яаж ийж байгаад амиа аваад явна гэж ээж аавууд хүүгээ "гадуурхадаг". Тэр үзлээс болж хангай шиг нөмөртэй эрчүүд минь боловсролгүй гэгдэн хүүхнүүддээ гологдож, гудамжны буланд хоосон шил дэр...

Амь оруулсан миний багын зураг шиг

Алив хүү минь ижиидээ ир дээ

Алдар хүнд, үс зүс минь гундахын цагт

Амьтныг дагаж урвахгүй ганцхан эр хүн чи минь дээ

Өлгийн гурван бүсийг нь ээж нь чангалж бүүвэйллээ

Өнө хожтын өдөр олмыг нь чангалж үднэ

Хол яваарай миний хүү

Ганцхан заяах насыг нь ахиухан өг дөө бурхан минь

Галгиж гулгиж яваг дураараа байг үр минь

Галтайхан хархүү миний хүү энэ орчлонг

Гайхуулсхийгээд туулаг ээ

Эрвэлзсэн хүлэг нь жороотойхон байг

Эхнэрийн сайн нь хүүтэй минь ханилаг

Эдийн дээд торгоор биеэ хулдаж

Эрийн сайн нь хүүтэй минь ханилаг

Эвшээсэн нумын хатан сум х...

Алаг дэлхийд намайг ганцаардал бүү үзэг гэж

Ашгүй бурхан надад гар таталгүй заяасан

Амьны хэдэн нөхөдтэй билээ би

Цэцэг шиг залуу насандаа бид инээлдэж уулзлуу

Цэнгэл найрын дунд гар сунгаж танилцлуу

Цэцэн шүлгээр тургиж сум шиг харваж явахдаа

Цээжинд хүнд оргиод уйлж суухдаа би та нарыгаа дуудлуу

Яасныг санамаар байна

Хэдхэн найзаа яримаар байна

Яруу найрагчийн зүрх нөхөрлөл хайрын данс юм

Алтан үсгээр сийлж титэм хийгээд өмөсмөөр

Анд нөхөд минь миний цорын ганцхан гангараа юм

Намрын усан бороо яндан дагаад урсахад

Найзынхаа дэргэд дулаацах гэж гэрээсээ би гардаг

Нанчид бүлээн...

жаахан байхад, хэдүүлээ цуглахаараа 2 тал болжийгаад, нэлээн хэдэн метр зай авч зогсжийгаад, манай талынхан хажуу хажуудах хүүхдийнхээ гарыг атгаад, “дайсны” талынхан бас тэгж бэлдэнгүүт нь

“гааагнасан гинжиийййййг таслагхтоооооон.....”

гэж хоолойн тэнхээ мэдэн хашгирдагсан. Тэгэхээр биднээс дутахгүй гэсэн шиг нөгөө талынхан бас гүрээнийхээ судсыг гүрдийлгэж байгаад

           “хэнээээээээээээээээр....”

гэдэгсэн.

тэгээд л нэгийг нь нэр цохож, цохуулсан пацаан жижигхэн гараа атган, уруулаа жимийж, хагас алхам хойшоо ухарч эрч авч байгаад л гүйгээд ирнэ дээ. гинжийг таслах гэж байгаа нь тэ...

Байрнаасаа гараад 5 ч алхалгүй хөл дээрээ тогтож ядах 2 ч хүнтэй дайралдлаа. Тэгээд өөрийн эрхгүй архи монгол 2-ын аль нь том юм бол гэж өөрөөсөө асуулаа. Миний жаахан монголын эрчүүд "жигүүртэй" нь дэвж, жижигхэн нь живж архидна. Ядарлаа гэж ууна, задарлаа гэж ууна, ялархаж тунирхаж  ууна,  ямар ч шалтгаангүй ууна. Ажлаас халагдлаа, ашиг оллоо, аз таарлаа, авгай төрлөө, төрсөн өдөр, төрийн ёслол, андын баяр, автомашины угаалга...гээд бичээд байвал хэдэн хуудас урт шалтгаан болох янзтай. Хог түүгээд архи, хоолойгоо сөөтөл микродоод архи, сар ажиллаад архи, худал хэлээд архи, хулгай хийгээд арх...

Өнөөдөр би 23 нас хүрч байна. Гэхдээ жаахан үеийнх шигээ хөөрч, хөл алдан баярлахгүй нь гайхмаар... Аав ээж минь духан дээр үнэрлэхгүй, анд найзууд ширээ тойрон бужигнахгүй уйтгартай ч юм шиг нэг нас нэмлээ. Тэглээ гээд хэнийг буруутгах ч билээ. Айлын эхнэр болж, үрийн зулай үнарлэн, аавынхаа дэргэд сэрээгүй хамгийн анхны төрсөн өдөр...  .  Ёстой л нөгөө Дашбалбар агсны хэлсэнчлэн:

Өнгө алаг энэ хорвоод

Өөрийн сайндаа чи төрөөгүй

Өдөр өдрийн нарыг харж, тэнгэрийг үзэх

Өндөр их тавилан хайрласан ээж аавдаа баярла гэдэг үг л үнэн юм даа.

Анд найзууд амьдралын мөр хөөж санасны зоргоор уулз...

Шинэ өдөр эхэллээ. Юунд ч санаа үл зовон айсуй цаг хугацааг итгэл дүүрэн угтаарай. Яагаад гэвэл энэ өдөр чинийх, минийх, биднийх. Сайхан амьдрал дэргэд инээд алдаад зогсож байгаа ч юм билүү, бид хажуугаар нь санаа алдаад өнгөрч яваад түүнийгээ өнөөдөр анзаарах ч юм билүү. Шинэ өдөр бүхэн оньсого шиг эхлэж, ололт амжилтаар өндөрлөөсэй гэж хүснэ. Шинэ өдөр биднийх . Амжилт хүсье

...

  эртлэн босов, яаран гэрээсээ гарав...эмнэлэг явна гэхээс хөл хүндрээд араас нэг юм чангаагаад байх шиг болохын. маргааш маргааш гэсээр нэлээн удсан болохоор зоригоо шавхаж, хүч тэнхээгээ төвлөрүүлэн эрт босов, яаран гарав. өглөө эрт босох гэж нэг айхтар юм байхымаа. нар мандангуут нойр нь сэргэчихээд босч суугаад болжмор шувуу шиг жиргэж байдаг хүмүүсийн тэр сэргэг чанараас нь жаахан жааханыг хандиваар аваад (үнэ төлнө гэж ярихгүй шүү) өөртөө наачих юмсан. өглөө сэрэх гэж хамаг чадлаараа тэмцдэг нь миний буруу биш л дээ, энэ бол ердөө л цус багатай хүмүүсийн нийтлэг зовлон, зайлуул. яаж ч хи...

  - байна уу?
  - байна аа
  - сайн уу? юу байна?
  - өө тайван даа....
  .......
  .......
  - өө нээрээ нөгөө манай О ах өнгөрчихөж гэнэ, урд шөнө...
  - ээ тийм үү? 

ингэж хэлээд би мэддэг мааниа уншив. хэзээ ч юм, хэнээс ч юм сурсан 3 мааниа 3 удаа амандаа дуржигнуулав. санаандгүй танилцсан ах хүүтэй ярьсаар байгаад цусан төрлийн биш ч нэлээн ойрхны садан төрлөө мэдэлцээд жил гаруй л болж байх шив. бид хоёрын садан төрлийн холбоог хэлхэж байсан хүн өнхөрөөд өгч. 
маани дуржигнуулсан ч харамсаж халаглаж сүйд болсонгүй, харайж босож баярласангүй...шууд хэлэхэд юу ч гэж бодсонгүй....

  3-р сарын 3-нд нээлтээ хийнэ гэж рекламдсан киног үзэх гэж хагас нь сайн өдрийнхөө бүтэн нойрыг хагаслан байж гүйж очив. японы уран бүтээлчдийн хийсэн Чингисийн тухай шинэ кино "Хөх чоно...эх газар, энгүй далайн хязгаар хүртэл". сүүлийнх нь дэд гарчиг ч юм уу мэдэхгүй ээ. үдээс өмнө 10.30-д эхлэв. японы 400-аад гэчихэв үү дээ, кино театрт зэрэг гарч эхэлж байгаа юм байна. би бас яаж дутахав, болж өгвөл хамгийн эхний гаралтыг үзсэн хүмүүсийн тоонд багтах санаатай, урд өдөр нь тасалбар авч, уг нь бол унтаж байдаг цагтаа босож, эртлэн гарч хурдлан ирэв, сүүдэр шийний газар. нууцхан догдлоод бай...